Δευτέρα 7 Νοεμβρίου 2016

Το χιούμορ του Αρχηγού



Παρακολουθώ συστηματικά τις [σπάνιες] συνεντεύξεις του κ. Ν. Μιχαλολιακου στην τηλεόραση και την επόμενη μέρα, τις βάνω και τις ξαναμελετάω στα βίντεα.
Ε λοιπόν σας λέγω ότι, η χτεσινή [3/11/2016] του παρουσία στην εκπομπή του κ. Άκη Παυλόπουλου, ήταν συναρπαστική.

Τολμώ να πω ότι είδα και άκουσα τον καλύτερο Νίκο Μιχαλολιάκο, από τον καιρό που η Χρυση Αυγή, πρωτοβγήκε στα κανάλια.

Κι αν οι τρεις καμπαλέρος των "παρεμβάσεων" [Παυλόπουλος, Λοβέρδος, Κουναλάκης] είχαν την ευθυκρισία να του θέσουν τις κατάλληλες ερωτήσεις, αντί να κατατρίβονται σε ανούσιες αδολεσχίες του τύπου: "αλλά κι εσείς δέρνετε τους μαύρους..." ίσως, στο μισάωρο που του διατέθηκε, ο Αρχηγός της Χρυσής Αυγής να είχε δώκει τους βασικούς αρμούς, ενός πλήρους οικονομικού, πολιτικού και προπαντος αναθεωρητικού προγράμματος,

Εκείνο όμως που φρονώ πως αποτελούσε το πιο συνταρακτικό στοιχείο της όλης συνέντευξης, ήταν το χιούμορ του Αρχηγού!

Ναι-ναι, το χιούμορ...
Ο δημιουργός και ηγετης της Χρυσης Αυγης αντιμετώπισε την τραγική κατάσταση στην οποία έχει βρεθεί ο Ελληνισμός, με το ώριμο, στοχαστικό και σατιρικό μάτι, ενός ανθρώπου που ο κύριος σκοπός της ζωής του, είναι να ξαναχαρίσει, σε έναν ρημαγμένο λαό, το γέλιο του.
Δηλαδή τη δύναμη του, να πέφτει μεν αλλά να ξανασηκώνεται και να συνεχίζει τον ιστορικό δρόμο του...


Αλλωστε η ίδια η λέξη χιούμορ ξέρετε είναι βρετανικής προελεύσεως και σημαίνει ταυτόχρονα και τον αστεϊσμό αλλά και το πνεύμα.
Φαίνεται ότι ο κ. Μιχαλολιακος, ωριμάζοντας με τα χρόνια, αφήνοντας να αναδυθεί δημόσια ο βαθύτερος χαρακτήρας του. Θα έλεγα μάλιστα ότι σιγά-σιγά, υποκαθιστά την επαναστατική ορμή της νιότης του, με την αστραφτερή σοφία του ανθρώπου, ο οποίος έχει εισχωρήσει τόσο βαθιά στην ιστορική του πραγματικότητα, ώστε δύναται πλέον να ορά τα πράγματα και απέξω.
Αυτό δηλαδή που ο Μπρεχτ θα ονόμαζε: "αποστασιοποίηση του παρατηρητή", σε αντιδιαστολή με την παθιασμένη [και συχνά καταστροφική] εμμονή του απλού "συμμετέχοντος", ο οποίος δεν έχει τη δυνατότητα να δει παρα πέρα από το προσωπικό του δράμα [που το βιωνει άνευ ερμηνείας]

Όταν παραδείγματος χάριν ο κ. Παυλόπουλος τον αποχαιρέτησε, στο τέλος της εκπομπής, ο Αρχηγός γύρισε και του πέταξε, χαμογελαστός, το εξής θανατηφόρο...
- Μήπως θα έπρεπε να σας πω και του χρόνου: Διότι αν δεν κάμω λάθος, έχει περασει ενας ολοκληρος χρονος απο τοτε που με ξανακαλεσατε σε εκπομπη σας...

Ενας οργιλος καλεσμενος, θα αρχιζε να διαμαρτυρεται επειδη δεν τον βγανουν στη τηλεοραση, παροτι ειναι ο αρχηγος του τριτου κομματος εν Ελλαδι - κι ισως αυτο να ειχε καμει και ο κ. Μιχλαολιακος μιαν αλλη εποχη.
Ο σημερνος Αρχηγος, εσφαξε τον δημοσιογραφο με το μπαμπακι κι αυτο να ειστε σιγουροι, οτι ποναει πολυ περισσοτερο, απο το να τον ξεχεζε πατοκορφα...

Το χιουμορ και δη το σαρκαστικο, βρετανικό  χουμορ, ειναι η καλυτερη μεθοδος για να αποδομηθουν τα προπαγανδιστικα κλισε και οι υποβολιμαίες φράσεις, με τις οποίες αντιμετώπισαν τον Αρχηγό οι κ.κ. Λοβερδος και Κουναλάκης.
Κι όταν οι δημοσιογράφοι άρχισαν τα γνωστά στερεότυπα, πως η Χρυσή Αυγή θα πετάξει μεταναστες στη θαλασσα και θα πνιξει τα κακομοιρα τα προσφυγοπουλα, ο κ. Μιχαλολιακος τους έδωσε μια μνημειώδη απάντηση, που τους εκοψε καθε ορεξη να συνεχισουν τις κουτοπονηριες...

- Μα γιατι να τους πνιξουμε, κυριοι: Θα κανουμε κατι καλύτερο... Θα τους πληρωνουμε με δραχμες! Κι αντε μετα να δουμε τι θα στελνουν στο Πακισταν [και πως θα σηκωθουν να φυγουνε απο μονοι τους...]
Ακομα γελαω, ρε παιδια...

Περαν ομως απο το ανατρεπτικό, σαρκαστικό μεστό και καυστικό χιουμορ του, ο Αρχηγος έδωσε επιγραμματικά, τους βασικούς αρμούς του πολιτικού, κοινωνικου και οικονομικου προγραμματος της Χρυσης Αυγης.
Κι εκεινο που μου εκαμε την πιο σφοδρη εντυπωση, ηταν οτι αυτη τη φορα δεν υπηρχαν ηξεις-αφιξεις στο καριο ζητημα της υποταγης της Ελλαδος στα διευθυντηρια των Βρυκξελλων και της εβ[ραι]ωπαϊκης - ακομα και αν ειναι να θυσιαστει το εβρ[αι]ώ.
Στο ζητημα αυτο ο Αρχηγος μιλησε την βαρια και τιμια γλωσσα του στρατιωτη...

Αμεση προσφυγη σε διεθνες δικαστηριο για το ζητημα του χρεους, μη αναγνωριση των τοκοχρεωλυσιων που θελουν να αρπαξουν παρανομα τα λυγκορνια της Νεας Ταξεως, απομακρυνση της Ελλαδας απο την εβραιομασονικη Ε.Ε. και επιστροφη σε εθνικο νομισμα και σε απολυτη εθνικη οικονομικη κυριαρχια.-

Εδω πλεον εχουμε μια στροφη της Χρυσης Αυγης, προς εναν ξεκαθαρο πολιτικο λογο, που δεν αφηνει κανενα περιθωριο παρερμηνειών.
Κι ειναι αληθεια πως ένα λαϊκο και εθνικιστικο κινημα, δεν μπορει να αποδεχτει το αρθρο 28 του συνταγματος, που παραχωρει τμηματα της εθνικης μας κυριαρχιας - αρθρο που η Χρυση Αυγη προτιθεται [αν φυσικα εχει τη δημοκρατικη νομιμοποιηση] να το καταργησει, μαζι με το αρθρο 86 [για την προστασια των λαμογιων]
Φαινεται οτι η επιτυχια του Brexit διδαξε πολλα στον Αρχηγο του Λαϊκου Συνδέσμου και ενδεχομενως να συνεβαλλε, ωστε να κατασταλαξει στην πολιτικη του [και δη, σε ενα ζητημα μειζονος σημασιας]

Εξισου σημαντικη ομως ειναι και η αποφασιστικοτητα του κ. Μιχαλολιακου, να καθαρισει τον κρατικο μηχανισμο απο ολους αυτους τους παρασιτους κρατικοδιαιτους, που διοριστηκαν στο δημοσιο με καποιο χαρτακι κλαδικης ή με τα αναλογα κονέ στα κομματικα υπογεια.
Μιλησε ωμα και ξεκαθαρα για απολυσεις χιλιαδων δημοσιων υπαλληλων και για αναδιαρθρωση της δημοσιας διοικησης, η οποια εχει φτασει να αποτελει τη Λερναια Υδρα του ελληνικου εθνους/κρατους.
Εκεινο που ισως δεν γνωριζει ο πολυς κοσμος, ειναι π[ως δενπροκειται για μια καινοφανη πολιτικη σταση της Χρυσης Αυγης αλλα αντιθετως επανλαμβανεται σε ολα τα προγραμματα της, με ιδιαιτερη σαφηνεια.

Ο κ. Μιχαλολιακος προφανως δεν ειναι νεοφιλελευθερος [το αντιθετο, μαλιστα]  ωστοσο το εχει πει και το εχει γραψει [με πιο προσφατο το πολιτικο προγραμμα που προεκυψε απο το τελευταιο συνεδριο] οτι με αυτο το παρασιτικο και αδηφαγο πελατειακο κρατος, δεν προκειται να παμε πουθενα.
Αν το Γενος μας θελει να δει προκοπη, πρεπει να πεταξει απο τα ποδια τους τα βαριδια του κομματικου κρατους και της κρατικοδιαιτης δημοσιοϋπαλληλικης γαγγραινας...

Αλλα να μην σας τα πολυλογω, σας διδω εδω απο κατου το βιντεακι με τη συνεντευξη του Αρχηγου, ωστε να δειτε και να κρινετε απο μονοι/ες σας.
Ενα μοναχα θελω να προσθεω, το οποιο το ανεφερε ο Αρχηγος στο ξεκινημα σχεδον της συνεντευξης...

Οταν λοιπον ο κ. Παυλοπουλος τον ρωτησε πως "βλεπει την κατασταση, τωρα που ο κοσμος εχει βγει στους δρομους", ο κ. Μιχαλολιακος, επισημανε, χαμογελωντας, οτι αυτο ακριβωψς ειναι το προβλημα: οτι ο κοσμος δεν βρισκεται στους δρομους!
Αναφεροντας δε το παραδειγμα της γριας ενεχυροδανειστριας στο "Εγκλημα και τιμωρια" του Ντοστογιεφσκυ, περιεγραψε την απορια του Ρασκολινικωφ, για τη δυναμη και τη μανια με την οποια αυτο το θλιβερο πλασμα προσπαθουσε να συγκρατηθει στην παρασιτικη ζωουλα του.

Ετσι ομως συμβαινει και στην ιστορια των λαων.
Οι εντελως απελπισμενοι, οχι μονο δεν εξεγειρονται αλλα υπομενουν χωρις αντιρρησεις τα βασανα τους, ελπιζοντας ατο ελεος [και στα επιδοματα] ενος πατερουλη, που τον ρολο του αναλαμβανει να παιξει ο καθε τσιπρας, ενω οι καρανικες γλεντοκοπανε εις υγειαν των κορόιδων.

Κι αν μελετησετε προσεκτικα την ιστορια ολων των κοινωνικων επαναστασεων [οχι των εθνικοαπελευθερωτικων], θα διαπιστωσετε οτι αυτες γινονται ειτε απο μια επαναστατικη πρωτοπορεια καλα οργανωμενη και αποφασισμενη να ρισκαρει τα παντα, ειτε απο μία κοινωνικη τάξη, που ωστοσο δεν εχει χασει ακομα τα παντα.
Η γαλλικη επανασταση παραδειγματος χαριν οργανωθηκε και στηριχτηκε σε μια σχετικα ακμαια αστικη ταξη, ενω η μπολσεβικικη επανασταση, γκρεμισε τον τσαρο, χαρις στην επαγγελματικη επαναστατικη οργανωση του Λενιν.

Αν δεν υπαρχει ουτε το ενα, ουτε το αλλο, η μονη ελπιδα ανατροπης ενος διεφθαρμενου και πανισχυρου καθεστωτος, ειναι η δικτατορια ενος οραματιστη Ηγετη [οπως παραδειγματος χαριν η δικτατορια του Καισαρος ή η δικτατορία του Χιτλερ...]

Ωστοσο ο Αρχηγος της Χρυσης Αυγης ξεκαθαρισε οτι δεν ειναι στοχος του η ανατροπη του δημοκρατικου πολιτευματος κατα οιονδηποτε τροπο, αντιθετως εκεινο που επιδιωκει ο Λαϊκος Συνδεσμος ειναι η αναγκαια λαϊκη πλειοψηφια, ωστε να μπορεσει να αλλαξει τη στραβη πορεια του Ελληνισμου και να τον επαναφερει στο προσκηνιο της ευρωπαϊκης ιστοριας.

Προσωπικως δεν ειμαι εις θεσιν να προφητεψω, αν αυτο το εξαθλιωμενο ελληνοφωνο ποπολο εχει ακομα τη ζωϊκη ενεργεια, να ανατρεψει τους προδοτες που το κυβερνουν και να σταματησει τον κατηφορο της εθνοφυλετικης του εξαφανισης.
Μπορει ναι, μπορει και οχι.
Η παρουσια της Χρυσης Αυγης παντως στα ελληνικα δρωμενα, την παρουσα ιστορικη στιγμη, ειναι πιο αναγκαια απο ποτε - για να μην απωλεσει ο Ελληνισμος ακομα και τη δυνατοτητα να ακουονται δημοσιως οι λεξεις Πατριδα, Ελλας ή Ελληνικη ιστορια [και οχι τα φαιδρα αφηγηματα τυπου ρεπουση και φιλη...]

Κι ακομα πιο αναγκαιο ειναι το χιουμορ [ή το πνευμα αν θελετε] του Αρχηγου, που αφηνει μιαν αχτιδα ελπιδας, πως ισως και να μην φτασαμε να ειμεθα ηδη νεκροι, ως φυλη και ως εθνος και πως κάπου, σε καποια στροφη της ιστοριας, μπορει και να ξανακουστει το πηγαιο γελιο του Έλληνα...


Ιδου και το βιντεο της συνεντευξης...

panusis.blogspot.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια: