Κυριακή 27 Νοεμβρίου 2016

ΚΑΙ ΤΙ ΕΚΑΝΕ Η ΡΩΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ;;; σε ακούω να ρωτάς αναγνώστη μου… ΤΙΠΟΤΑ!!! Εκτός από…..




Μετά τα Ορλωφικά και την τραγική τους κατάληξη, η Τσαρική Ρωσία εγκατέλειψε τις προσπάθειές της για επαύξηση της επιρροής της στην Ανατολική Μεσόγειο με ένοπλη δράση, αυτό όμως δεν σήμαινε ότι δεν συνέχιζε διπλωματικά και  παρασκηνιακά να  διεκδικεί  τον διακαή της πόθο: ΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΣΤΙΣ ΘΕΡΜΕΣ ΘΑΛΑΣΣΕΣ. Κάθε ιστορικο γεγονός οφείλει να αναλύεται ανάλογα με τα δεδομένα της εποχής. Ποσο μάλλον οι διπλωματικές σχέσεις που το καθήκον τους είναι ΑΚΡΙΒΩΣ αυτό. Η εκμετάλλευση των συγκυριών υπέρ των συμφερόντων του έθνους.

Εκείνη την εποχή η μορφή που κηδεμόνευε την ευρωπαϊκή Ήπειρο σε ότι εχει να κανει με τις διεθνείς σχέσεις ηταν ο Μέττερνιχ, ο χαρισματικός υπουργός εξωτερικών της Αυστριας, ειχε κατορθώσει, στο πλαίσιο της ιεράς συμμαχίας, να επικρατεί η αντίληψη σε  Ολη την Ευρώπη, ότι το εδαφικό statusquo δεν έπρεπε για ΚΑΝΕΝΑΝ ΛΟΓΟ ΝΑ ΠΑΡΑΒΙΑΣΤΕΙ… Η είδηση του κινήματος του Αλέξανδρου Υψηλάντη στη Μολδαβία (Φεβρουάριος 1821) βρήκε τους αντιπροσώπους των απολυταρχικών Δυνάμεων συγκεντρωμένους στο Λάυμπαχ. Μία εξέγερση με εθνικό χαρακτήρα απειλούσε το ευρωπαϊκό status quo, και φυσικά από την πρώτη στιγμή ο Μέττερνιχ στάθηκε σφοδρός πολέμιος των επαναστατημένων Ελλήνων. Η Αυστρία ως πολυεθνικό κράτος δεν μπορούσε επ’ ουδενί λόγο να δεχτει, ότι καποια εθνότητα μεσα σε ένα κράτος θα επαναστατούσε εναντίον του. Θα αποτελούσε «δεδικασμένο» στις διεθνεις σχεσεις και θα ενθάρρυνε εθνότητες που ζούσαν υπό την κυριαρχία αλλόφυλων κρατών να πράξουν αναλόγως, γενονός που θα ήταν βόμβα στα θεμέλια της πολυεθνικής Αυστρίας αλλά και της Ιεράς συμμαχίας.

Ο παρολίγον μοιραίος  Klemens von Metternich

Ο Μέττερνιχ θα είχε καταφέρει στέλνοντας ισχυρότατες στρατιωτικές δυνάμεις στην Πελοπόννησο, και να καταπνίξει εν τη γενέσει της την ελληνική επανασταση  αν δεν υπήρχε ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ της Ρωσίας, Ιωάννης Καποδίστριας. Ήτο Ελληνας μεν, αλλά στην σύνοδο εκπροσωπούσε την Ρωσία, μετά από μια τιτάνια μάχη με τον Μέττερνιχ, επέτυχε την μη επέμβαση των μεγάλων δυνάμεων ενάντια στους επαναστατημένους  Ελληνες. Αν δεν υπήρχε ο υπουργός εξωτερικών της Ρωσίας, ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΗΡΧΕ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ.

Ο υπουργός εξωτερικών της Ρωσίας Ι.Καποδίστριας

Στις 6 ιουλίου 1821 και ενώ  το κίνημα που Υψηλάντη είχε πνιγεί στο αίμα. Ο Καποδίστριας συνέταξε μια διακοίνωση που επιδόθηκε στην Πύλη στις 6 Ιουλίου. Αποτελούσε ένα τελεσίγραφο με το οποίο όριζε προθεσμία 8 ημερών για εκπλήρωση ρωσικών όρων.Ο τσάρος αξίωνε από την Οθωμανικη κυβέρνηση:

1) ανοικοδόμηση εκκλησιών που είχαν καταστραφεί από φανατισμένους

2) προστασία χριστιανικής θρησκείας

3) διάκριση μεταξύ ενόχων και αθώων κατά την καταστολή της επανάστασης

4) επαναφορά προηγούμενου καθεστώτος στις παρίστριες ηγεμονίες με την εκκένωσή τους από τον τουρκικό στρατό και το διορισμό νέων ηγεμόνων.

Το κείμενο του τελεσίγραφου το ανακοίνωσε ο τσάρος και στις άλλες Μεγάλες  δυνάμεις.

Η Τουρκία αρνείται να ικανοποιήσει τις αξιώσεις της Πετρούπολης και γεγονότα φαίνονταν να οδηγούν σε ρωσοτουρκική σύγκρουση. Τελικά υπο τις ασφυκτικές πιέσεις ολόκληρης της ευρώπης κα υπό την απειλή της στρατιωτικής επέμβασης της Αυστρίας ο Τσάρος υποχώρησε.

ΡΩΣΙΑ ΚΑΙ ΣΧΕΔΙΟ ΤΩΝ 3 ΗΓΕΜΟΝΙΩΝ

Η Ρωσία το 1824 και ενώ ο αγώνας των Ελλήνων για απελευθέρωση ήταν σε εξέλιξη, προτείνει την ίδρυση 3 αυτόνομων ηγεμονιών στον ελλαδικό χώρο.

1ο)Ανατολική Ελλάδα 1.Θεσσαλία
                                         2.Βοιωτία
                                         3.Αττική

2η)Δυτική Ελλάδα 1.Ήπειρο
                                  2.Ακαρνανία

3η)Μεσημβρινή Ελλάδα 1.Πελοπόννησο
                                            2.Κρήτη

Ενώ στα Νησιά Αιγαίου θα αναγνωριζόταν καθεστώς διοικητικής αυτονομίας. Οι Έλληνες θα αναλάμβαναν τη διοίκηση των ηγεμονιών θα είχαν δική τους σημαία και θα αντιπροσωπεύονταν στην Πύλη από τον Πατριάρχη. Η εν λόγο πρόταση με τα σημερινά δεδομένα λογίζεται ως αδιανόητη. Ωστόσο  θα πρέπει να κριθεί με τα δεδομένα της εποχης. ναι μεν οι νέες ηγεμονίες θα ήταν βραχυπρόθεσμα πολιτικά ανίκανες, αλλά μακροπροθεσμα τα πράγματα ισως ηταν εντελως διαφορετικα.

Η Ρωσικη πρόταση θα έθετε υπο τον έλεγχο των Ελλήνων περιοχές που ΟΥΤΕ ΚΑΙ Ο ΠΙΟ ΑΙΣΙΟΔΟΞΟΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ ΘΑ ΤΟΛΜΟΥΣΕ ΠΟΤΕ ΝΑ ΟΝΕΙΡΕΥΤΕΙ. Οι τρείς ηγεμονίες θα ήταν παράγοντας αποσταθεροποίησης στο μαλακό υπογάστριο της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, σε απόσταση αναπνοής από την πρωτεύουσα, μια θανάσιμη απειλή ακομα και για την ίδια την ύπαρξη της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Η μόνη δέσμευαη των τριών ηγεμονιών θα ήταν ένας φόρος υποτέλειας προς την Πύλη.
Τον Ιούνιο του 1824 οι μεγάλες δυνάμεις μελετούν τις Ρωσικές προτάσεις και αρχικά καταλήγουν στην έγκρισή τους. Στη συνέχεια διακόπτεται η διάσκεψη και επαναλαμβάνεται μήνες μετά (Φεβρουάριος 1825). Η Πύλη απορρίπτει ως ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ οποιαδήποτε επέμβαση Μ. Δυνάμεων, στα εσωτερικά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Η Ελληνική κυβέρνηση δε δέχεται το ρωσικό σχέδιο, με το σκεπτικό ότι θα ματαίωνε την ίδρυση ενιαίου και ανεξάρτητου ελληνικού κράτους και το 1824, υποβάλλει διαμαρτυρία κατά του ρωσικού σχεδίου και ζητά τη συνδρομή της Αγγλίας για αποτροπή εφαρμογής του. Αξιζει να σημειωθεί ότι το Ελληνικό κράτος έχει ηδη ξεκινήσει τις συζητησεις για δανεισμο από την Αγγλία 800.000 λιρών το 1824, και 3.000.000 λιρών το 1825. Προφανώς, για τους Έλληνες θεωρείτο πιο σημαντική η σύναψη δανείου, παρά η απελευθέρωση από τον Τουρκικό ζυγό  της Θεσσαλίας, της Ηπείρου, των Νησων του Αιγαίου, και της Κρήτης.

Μπορεί τα 2/3 της πατρίδας να ήταν ακόμα σκλαβωμένα, αλλά δάνειο εκ της Αγγλίας συνάψαμε....

Στην 2η φάση της Διάσκεψης της Πετρούπολης Αγγλία, Αυστρία Ελλάδα απορρίπτουν την ρωσική πρόταση..
Η αποτυχία της Διάσκεψης της Πετρούπολης, ενίσχυσε την άποψη των Ελλήνων ότι η λύση του ελληνικού προβλήματος θα προερχόταν από το Λονδίνο. Η ελληνική κυβέρνηση κάνει έκκληση στη Μ. Βρετανία να αναλάβει την προστασία του ελληνικού έθνους. Το σχετικό έγγραφο είναι γνωστό ως «ΠΡΑΞΗ ΥΠΟΤΑΓΗΣ». Αν και αυτό θα τους προσέφερε σημαντικά στρατηγικά και οικονομικά πλεονεκτήματα, οι Άγγλοι, φοβούμενοι ρωσική επέμβαση στη Βαλκανική που θα επέφερε την κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αρνούνται την πράξη υποταγής της Ελλάδας.

ΤΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΤΗΣ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗΣ

Επρόκειτο για μυστικό πρωτόκολλο για την ειρήνευση της Εγγύς Ανατολής (4 Απριλίου 1826) μεταξύ Άγγλων και Ρώσων.
Ο Ουέλλιγκτον γνώριζε ότι οι Έλληνες ήταν διατεθειμένοι, κάτω από την πίεση τω δυσμενών εξελίξεων στο στρατιωτικό πεδίο(η λαίλαπα του Ιμπραήμ ήδη κατέκαιγε τον Μοριά), να δεχθούν ως λύση οποιαδήποτε μορφή αυτονομίας ,έστω και φόρου υποτελής στο σουλτάνο. Την ίδια αγωνία συμμερίζονταν και οι Ρώσοι που έβλεπαν το ελληνικό κράτος να καταστρέφεται ολοσχερώς.

Το πρωτόκολλο της Πετρούπολης, Ήταν η 1η διεθνής πράξη που προέβλεπε την ίδρυση ελληνικού κράτους. Επίσης Καθόριζε τους όρους υπό τους οποίους Μ. Βρετανία και Ρωσία θα επιδίωκαν το διακανονισμό του ελληνικού ζητήματος και προέβλεπε επιγραμματικά:

1) Μ. Βρετανία και Ρωσία από κοινού θα πρότειναν την ίδρυση αυτόνομης ελληνικής επικράτειας.

2) Οι Έλληνες θα απολάμβαναν πλήρη αυτοδιοίκηση.

3) Θα ήταν ελεύθεροι να εκλέγουν τους κυβερνήτες τους.

4) Διαχωρισμός των υπηκόων των 2 χωρών.

Οι μουσουλμάνοι κάτοικοι των απελευθερωμένων επαρχιών θα εγκατέλειπαν το ελληνικό έδαφος λαμβάνοντας αποζημίωση για την ακίνητη περιουσία.

5) Το έθνος των Ελλήνων θα ονομαζόταν «Ελλάς».

6) Τα εδαφικά όρια και νησιά της θα προσδιορίζονταν αργότερα από τις 2 Δυνάμεις.

Το πρωτόκολλο θα ανακοινωνόταν στις άλλες 3 Δυνάμεις,τις οποίες Αγγλία και Ρωσία θα καλούσαν να συνυπογράψουν μια πενταμερή συνθήκη για την αποκατάσταση της ειρήνης στη Βαλκανική χερσόνησο.

Στις 22 Νοεμβρίου 1826 οι Ρώσοι και οι Άγγλοι ανακοίνωσαν τους όρους της συνθήκης στις υπόλοιπες 3 δυνάμεις την Γαλλία την Αυστρία και την Πρωσία. Αυστρία και Πρωσία απέρριψαν την πρόταση, ενώ με προτροπή της Γαλλίας αποφασιστηκε νέα σύσκεψη με βάση τις Αγγλορωσικές προτάσεις.

Οι διαπραγματεύσεις για τη μετατροπή του αγγλορωσικού πρωτοκόλλου  σε τριμερή συνθήκη, με σκοπό την άσκηση μεγαλύτερης πίεσης στην Πύλη καταλήγουν στην υπογραφή της Συνθήκης του Λονδίνου.

ΣΥΝΘΗΚΗ ΛΟΝΔΙΝΟΥ (6 Ιουλίου 1827)

Η συνθήκη Επαναλάμβανε τους όρους του Πρωτοκόλλου της Πετρούπολης, αλλά Άφηνε ανοιχτό τα θέμα του προσδιορισμού των ελληνικών συνόρων. Υπήρξε επίσης Συμπληρωματικό μυστικό άρθρο προέβλεπε τη λήψη αναγκαστικών μέτρων σε περίπτωση αρνήσεως των εμπολέμων (βασικά της Τουρκίας),να συμμορφωθούν  με τους όρους της συνθήκης.

Η Τουρκία και η Ελλάδα έπρεπε να απαντήσουν εντός 30 ημερών. Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως οι 3 Δυνάμεις, θα εφάρμοζαν την απόφασή τους να λάβουν μέτρα για ανακωχή. Οι διοικητές των στόλων των 3 Δυνάμεων θα παρεμπόδιζαν τη μεταφορά τουρκικού ή αιγυπτιακού στρατού από τη θάλασσα για την ενίσχυση των Δυνάμεων του Ιμπραήμ που βρίσκονταν στο ελληνικό έδαφος.

Οι Έλληνες υποδέχτηκαν την συνθήκη με ζητωκραυγές και πανηγυρισμούς ενώ η Κωνσταντινούπολη απέρριψε κατηγορηματικά τις συμμαχικές διακοινώσεις.

Η αδιαλλαξία της Πύλης θέτει σε κίνηση το μηχανισμό των εξαναγκαστικών μέτρων του οποίου οι μοχλοί βρίσκονταν στα χέρια 3 ναυάρχων (Γάλλου,Άγγλου,Ρώσου). Μεταβάλλουν τον «ειρηνικό αποκλεισμό» σε «ναυτική επίδειξη»,που τους φέρνει αντιμέτωπους με τον τουρκοαιγυπτιακό στόλο στον κόλπο του Ναβαρίνου.Στις 20 Οκτωβρίου 1827 μετά από πρωτοβουλία του Ρώσου Ναύαρχου Χέυδεν,  καταστρέφεται ο στόλος του Ιμπραήμ Πασά και έτσι προαναγγέλλεται η γένεση του ελληνικού κράτους.
Η Ναυμαχία του Ναυαρίνου

ΡΩΣΟΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ (26 Απριλίου 1828)

Η Βρετανική κυβέρνηση δεν θα αμφισβητήσει το δικαίωμα της Ρωσίας να κηρύξει τον πόλεμο κατά της Τουρκίας ενώ, θα συνέχιζε να εκπληρώνει τις υποχρεώσεις της από τη Συνθήκη του Λονδίνου.
Ο τσάρος ικανοποιημένος από τη Βρετανική αντίδραση κηρύττει τον πόλεμο εναντίον της Τουρκίας στις 26 Απριλίου 1828. Τα ρωσικά στρατεύματα, εισέβαλλαν στο τουρκικό έδαφος και η Αγγλία ενίσχυσε τη ναυτική της παρουσία στη Μεσόγειο (αυτή η κίνηση απέβλεπε περισσότερο στην προστασία της Κων/πόλης από τη ρωσική απειλή παρά τον αποτελεσματικότερο αποκλεισμό των ελληνικών πόλεων).

ΣΥΝΘΗΚΗ ΑΝΔΡΙΑΝΟΥΠΟΛΗΣ (14 Σεπτεμβρίου 1829)



Οι αλλεπάλληλες ήττες των οθωμανικών στρατευμάτων θα κάνουν προοδευτικά διαλλακτικότερη την Πύλη και έτσι θα δεχθεί τις συμμαχικές προτάσεις υπό την Δαμόκλειο σπάθη του Τσαρικού στρατού. Ειδικότερα δε μετά από την κατάληψη της Ανδριανούπολης από τον ρωσικό στρατό οι Μογγόλοι αποδέχονται  «άνευ όρων» τις αξιώσεις των Μεγάλων Δυνάμεων  (9 Σεπτεμβρίου).

Φυσικά θα ήταν λάθος να πούμε ότι ο Τσάρος μπήκε σε πόλεμο με την Τουρκία για να υπερασπιστεί την Ελλάδα. Οι Ρώσοι αποκόμισαν ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ οφέλη από την εν λόγο εκστρατεία και συγκεκριμένα:

1ον) την αποστρατικοποίηση της δεξιάς όχθης του Δούναβη

2ον) τον σχηματισμό Εθνικής Κυβέρνησης στη Μολδαβία και τη Βλαχία, υποτελούς στην Πύλη, υπό την «εγγύηση» της Πετρούπολης.

3ον) την προσάρτηση του λιμένα του Πότι στη Μαύρη Θάλασσα

4ον) παροχή εμπορικών προνομίων στους Ρώσους υπηκόους

5ον) ελεύθερη διέλευση ρωσικών πλοίων από τα Στενά

6ον) καταβολή πολεμικής αποζημίωσης

Τελικά η Τουρκία με τη Συνθήκη της Ανδριανούπολης αποδέχεται τις 2 διεθνείς πράξεις (1827 και 1829) που είχαν υπογραφτεί στο Λονδίνο για το  ελληνικό ζήτημα. Η Πύλη πλέον είναι υποχρεωμένη να αρχίσει διαπραγματεύσεις με τις τρεις Δυνάμεις για την εφαρμογή των όρων των δύο αυτών πράξεων.

Ο δρόμος για την ίδρυση του ελληνικού κράτους πλέον ανοιχτός και στις 3 Φεβρουάριου 1830 υπογράφεται στο Λονδίνο από την Αγγλία, την Γαλλία και Ρωσία, το πρώτο Πρωτόκολλο για την ανεξαρτησία της Ελλάδας.

Είναι πλέον ξεκάθαρο, ότι αν δεν υπήρχε η τσαρική Ρωσία τα πράγματα θα ήταν εντελώς διαφορετικά για την Ελλάδα. Η απελευθέρωση της Ελλάδας από τον Τουρκικό ζυγό οφείλεται, στους ποταμούς αίματος που έχυσαν οι πρόγονοί μας σε αμέτρητα πεδία μαχών, κατά την ελληνική επανάσταση. Είναι όμως τουλάχιστον αγνωμοσύνη, από μέρους μας να λέμε, ότι η προσφορά της Ρωσίας στο ελληνικό ζήτημα ήταν μηδενική.

Ο  Ρωσικός και ο Ελληνικός λαός είναι άρρηκτα συνδεδεμένοι δεσμούς πολιτιστικούς,  ιστορικούς και θρησκευτικούς. Η φιλία και η αλληλεγγύη ανάμεσα στους 2 λαούς έχει σφραγιστεί με το αίμα των Ρώσσων και Ελλήνων στρατιωτών και ναυμάχων που έχασαν την ζωή τους στην μαχόμενοι, ενάντια στην ισλαμική βαρβαρότητα. Ενάντια στον Οθωμανικό σκοταδισμό, ενάντια στα στίφη των Μογγόλων.

Φυσικά θα ήταν αφελές εκ μέρους μας να λέμε ότι οι Ρώσοι έκαναν όλα όσα έκαναν για την Ελλάδα, απλά από αγάπη για τους ομόδοξους Έλληνες. Για την Ρωσία υπήρξαν συγκεκριμένα συμφέροντα, που της υπαγόρευαν να ακολουθήσει την συγκεκριμένη στρατηγική στο Ελληνικό θέμα. Κυριότερα εξ αυτών ήταν αφενός μεν η έξοδος στις θερμές θάλασσες (διακαής πόθος της Ρωσίας ακόμα και σήμερα) αφ ετέρου δε η επαύξηση της επιρροής της στην περιοχή της Αν Μεσογείου.

Ας σταματήσει λοιπόν η προπαγάνδα του τύπου, «ΚΑΙ ΤΙ ΕΚΑΝΕ Η ΡΩΣΙΑ ΓΙΑ ΜΑΣ…;;». Έκανε πολύ περισσότερα από τους υπολοίπους φιλέλληνες. Φτάνει με τους δήθεν «δυτικούς» συμμάχους.  Ήρθε η ώρα επιτέλους μέσω της αναθεώρησης των συμμαχιών μας, να ισχυροποιήσουμε την θέση μας στον παγκόσμιο χάρτη. Να είμαστε ένας ισχυρός πυλώνας σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή της Αν Μεσογείου.

Ήρθε η ώρα τα συμφέροντα της Ελλάδας να μπουν πάνω από τα προσωπικά η τα «συμμαχικά» συμφέροντα. Για να γίνει αυτό βασική προϋπόθεση είναι να πάψουν να κυβερνούν την Ελλάδα θλιβερά ανδρείκελα και η Ελλάς να αποκτήσει μια εθνική κυβέρνηση η οποία θα προασπίζει τα ελληνικά συμφέροντα...

Η.Κ.


1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Μακάρι να είχαμε και από τις άλλες μεγάλες δυνάμεις τα τόσα καλά που μας έχουν κάνει οι Ρώσοι... εδώ μπορεί να ταιριάζει auto που λέμε : κοντά στον βασιλικό ποτίζεται και η γλάστρα, δεν έχει όμως σημασία : οι Ρώσοι μας βοήθησαν και auto είναι το μονο σίγουρο...
Και καλά θα κάνουμε να μη ξεχνάμε ότι ο μεγαλύτερος εχθρός της Ελλάδας και των Ελλήνων ήταν οι ίδιοι οι Έλληνες, "οι εσωτερικοί εχθροί" και το κακό συνεχίζεται μέχρι σήμερα, μας κυβερνούν πολιτικοί νάνοι, ανθέλληνες, εφιάλτες και μαριονέτες ξένων συμφερόντων...