Πέμπτη, 30 Μαρτίου 2017

Τα Εργα της Επαναστάσεως της 21ης ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1967 στον τομέα της Παιδείας


Δωρεάν Παιδεία Μόνον επι Επταετίας

Άμεση αναγνώριση στο έργο που έκαναν οι κυβερνήσεις του φυλακισμένου Προέδρου, Γεωργίου Παπαδοπούλου, στον χώρο της Παιδείας, αποτελεί η δήλωση τουομοτίμου καθηγητού κ. Φαίδωνος Βεγλερή στον ραδιοφωνικό σταθμό του Δήμου Αθηναίων ότι: "Μόνον επι χούντας είχαμε δωρεάν παιδεία"! Με την δήλωσή του αυτή, ο πρύτανης των Συνταγματολόγων, ο οποίος στην δίκη για την 21η Απριλίου κατέθεσε ως μάρτυρας εναντίον των φυλακισμένων Αξιωματικών, παραδέχεται την χρεωκοπία της εκπαιδευτικής πολιτικής των μεταπολιτευτικών κυβερνήσεων.

" Λυπούμαι που θα το πώ, αλλά οι φοιτητές είχαν δωρεάν Παιδεία μόνον επί δικτατορίας", είπε χαρακτηριστικά ο κ. Βεγλέρης, στην διάρκεια της συνετεύξεώς του. Αναγνωρίζοντας έτσι, εμμέσως το ενδιαφέρον των κυβερνήσεων της Επαναστάσεως για την μόρφωση των παιδιών του λαού. Στη συνέχεια ο κ. Βεγλερής κατήγγειλε τον Νόμο - Πλαίσιο της σοσιαλιστικής κυβερνήσεως, ότι δεν πρόσφερε τίποτε στους φοιτητές. "Με τον νόμο του 1982", είπε ο κύριος Βεγλερής, "οι φοιτητές σε τίποτε δεν ωφελήθηκαν. Με τον νόμο αυτό ωφελήθηκαν μόνοι οι διάφοροι βοηθοί επιμελητές, οι οποίοι έγιναν όλοι διδάσκοντες. " Και αμέσως μετά, κατήγγειλε τα κόμματα, οτι "είναι ένοχα για την διάβρωση και κομματικοποίηση του φοιτητικού κόσμου."

Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΕΠΙ 7 ΕΤΙΑΣ :

Τα Ελληνικά Πανεπιστήμια το 1970-1974 ήταν απο τα Πρώτα 100 καλύτερα πανεπιστήμια στον Κόσμο, ενώ το Πάντειο το 1973 ήταν στην 7 Θέση. Απίστευτο? οχι Πραγματικό μια εποχή που η Παιδεία ήταν πραγματικά σοβαρή, πνευματική και ΔΩΡΕΑΝ.

Να σημειωθεί οτι στις μέρες μας τα Ελληνικά Πανεπιστήμια βρίσκονται στις τελευταίες θέσεις των σύγχρονων Κρατών

Επι 7ετιας ΑΚΟΜΑ...

  • Έναρξις κατασκευής Πανεπιστημιουπόλεων: Αθηνών, Θεσσαλονίκης, Πατρών.
  • Κατασκευή σχολείων σε όλα τα χωριά που υπήρχαν μικρά παιδιά, και δημιουργία σχολείων σε όποια μεγάλη πόλη χρειαζόταν.
  • Δωρίζονται σε 65 σχολεία της Αττικής και στην συνέχεια σε όλη την Ελλάδα προτομές του Μεγάλου Αλεξάνδρου για να τοποθετηθούν σε βάθρο σε ειδικό χώρο του κάθε σχολείου, έτσι ώστε τα παιδιά να εμπνέονται από τον Μέγα στρατηλάτη και να τον έχουν ώς πρότυπο.
  • Καθιέρωση, κρατικών βραβείων για τους αριστούχους του 6ταξιου Γυμνασίου
  • 2πλασιασμός των κονδυλίων για την παιδεία
  • Δίνονται η πρώτες υποτροφίες στους αριστούχους μαθητές, για μετέπειτα σπουδές.
  • Δίνεται Σημαντικό χρηματικό ποσό σε αριστούχους φοιτητές για την μετέπειτα επαγγελματική σταδιοδρομία
  • Παροχή Δωρεάν Ιατροφαρμακευτικής και Νοσοκομειακής περίθαλψης σε όλους τους φοιτητές
  • Χορηγήσει Σπουδαστικών Δανείων
  • Αύξηση της Χρηματικής αμοιβής για το ημερήσιο φοιτητικό συσσίτιο
  • Χορηγήσει ειδικού Κονδυλίου για την Ψυχαγωγία των φοιτητών
  • Παροχή 3τρης Εξεταστικής στους Φοιτητές
  • Δωρεάν Χορήγηση Βιβλίων Για Όλους τους ΜΑΘΗΤΕΣ και ΦΟΙΤΗΤΕΣ

Τα ελληνοχριστιανικά ιδεώδη ως θεμέλιος λίθος της εκπαίδευσης:

Mία από τις πρώτες κινήσεις την Επαναστάσεως ήταν ο αναγκαστικός νόμος 129/1967.Σύμφωνα με τον Αναγκαστικό Νόμο 129 της 19-9-67 βασικός σκοπός της εκπαίδευσης ορίζεται η ελληνοχριστιανική αγωγή και μόρφωση των ελληνοπαίδων. Στα αποσπάσματα των εγκυκλίων που θα ακολουθήσουν, η έξαρση του ελληνοχριστιανικού πολιτισμού απαντάται και στα συνθετικά του παράγωγα, όπως: «βίωσις υπό της αγωγής ηθικού και εθνικού φρονηματισμού»,«ηθική αγωγή», «χριστιανική ηθική», «κοινωνική αγωγή», «προσήλωσις εις την Εθνικήν ιδέαν», «Εθνική συνείδησις», «μόρφωσις και ανάπτυξις πνευματικών δυνάμεων» με μορφωτικά αγαθά «από της λαμπράς ανθρωπιστικής Ελληνικής Αρχαιότητος και του χριστιανικού Βυζαντίου»,«Ο Ελληνόπαις ως δρων Χριστιανός»κ.α. (αριθ. εγκ.625/5-5-72)119. Η καλλιέργεια της Εθνικής και χριστιανικής συνειδήσεως των μαθητών είναι ο πρώτος και μέγιστος στόχος της σχολικής εργασίας»(αριθ. εγκ.1930/38 (1)/27-9 67)120.


Τα διδακτικά βιβλία

Με τον αναγκαστικό νόμο 129/1967 αποσύρονται και αχρηστεύονται όλα τα βιβλία που είχαν τυπωθεί με τη εκπαιδευτική μεταρρύθμιση του 1964 που αλλοίωναν Ιστορικά γεγονότα και όχι μόνο. Σ’ όλη τη διδακτέα ύλη διαχέονται οι Εθνικοί σκοποί και οι Εθνικιστικές ιδέες, γεγονός που καθιστά όλο το αναλυτικό πρόγραμμα σ’ ένα πρόγραμμα πατριδογνωσίας. Συνακόλουθα, ξαναγυρίζουμε -δύο δεκαετίες περίπου πίσω – σε λογικές και απόψεις σαν κι αυτή του Εξαρχόπουλου, που πίστευε ότι: «Πρώτον έργον της διδασκαλίας είναι να προσλάβη εν τη συνειδήσει του παιδός πραγματικήν και συγκεκριμένην μορφήν η λέξις πατρίς. Εφ’ όσον η έννοια της πατρίδος είναι παρ’ αυτώ σκοτεινή και αόριστος, καθίσταται αδύνατον να καλλιεργηθή εν τη ψυχή του το συναίσθημα της προς αυτήν αγάπης…». Και προσθέτει: «Κατ’ εξοχήν εν επιτήδειον μέσον επιρρώσεως της φιλοπατρίας διά της διδασκαλίας είναι η γνώσις των μεγάλων ανδρών της πατρίδος, του βίου και των έργων. Αύτη εγείρει εν τη ψυχή τον θαυμασμόν και εν ταυτώ την επιθυμίαν προς απομίμησιν. Μανθάνων ο παις διά συγκεκριμένων παραδειγμάτων, ότι η τιμή και η δόξα της πατρίδος πάντοτε εξηρτήθησαν από των έργων, των αγώνων, των θυσιών και καθόλου από της ανιδιοτελούς αγάπης των τέκνων αυτής, διδάσκεται, ταυτοχρόνως, τίνα και αυτός έχει καθήκοντα προς την πατρίδα και εγείρεται εν αυτώ ζωηρά η επιθυμία προς απομίμησιν των μεγάλων πράξεων των προγόνων του. Όταν δε κατά τον τρόπον τούτο παρασκευασθή ψυχικώς, σπεύδει προς επικουρίαν της πατρίδος εις πάσαν περίστασιν» (Εξαρχόπουλος,1950:326-327).


Δεν υπάρχουν σχόλια: