Πέμπτη, 29 Ιουνίου 2017

Αυτό που συμβαίνει στα φεησμπούκια με τους Έλληνες εθνικιστές, δεν έχει τον όμοιο του.



Μα, που πήγαν οι φίλοι μου οι χρυσαυγίτες;

Το ρουφιανότσουρμο έχει ακροβολιστεί στα πληκτρολόγια και διαγράφει ότι θυμίζει μαίανδρο.

Πιο εύκολα μένεις πλέον στα κοινωνικά δίκτυα, αν είσαι παιδεραστής, σφαγέας ή ψυχανώμαλος, παρά αν είσαι εθνικιστής.

Για να καταλάβετε, τις προάλλες συνομιλούσα στα εισερχόμενα με φίλο χρυσαυγίτη, που του έχουνε ρίξει το προφιλ καμιά πενηνταριά φορές. Στις πρώτες τρεις φράσεις, πρόλαβαν να του το ξαναρίξουν.
Μέχρι να τελειώσουμε την κουβέντα μας, είχε αλλάξει 3 προφίλ!
Αλέξης ξεκίνησε, Μιχάλης τελείωσε!

Άσε δε το τι γίνεται με τις ομάδες που υποστηρίζουν τη Χρυσή Αυγή.
Το πρωί τις χτίζουνε το βράδυ γκρεμίζονται. Πιο πολύ βαστούσε το γιοφύρι της Άρτας, παρά οι χρυσαυγίτικες σελίδες.

Κι έρχομαι τώρα εγώ και αναρωτιέμαι...
Γιατί, ρε πούστη μου; Γιατί το καθεστώς φοβάται τόσο τους Έλληνες εθνικιστές; Και γιατί τους φοβάται περισσότερο, σήμερα;
Γιατί, δεν ξέρω αν το προσέξατε αλλά οι κυβερνοεπιθέσεις στις χρυσαυγίτικες σελίδες έπιασαν ταβάνι, αμέσως μετά τα γεγονότα στο Μενίδι...

Τυχαίο;
Δεν νομίζω.... 



Έχω λοιπόν την υποψία ότι η ημι-εξέγερση των μενιδιατών, μετά τον θάνατο του παιδιού από τις αδέσποτες των γύφτων, έχει άμεση σχέση με τις συντονισμενες επιθέσεις στη Χρυσή Αυγή, τόσο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όσο και  στους δρόμους.
Το θεωρώ μάλιστα πολύ πιθανόν, οι καθεστωτικές συμμορίες να έχουν κρυφά δεδομένα ότι σε κάποιες περιοχές-άβατα της ινδογρεκίας, ο κόμπος έφτασε στο χτένι κι ο κοσμάκης άρχισε να αντιλαμβάνεται το αυτονόητο - ότι η μοναδική μορφή νόμιμης αντίστασης στους λαθροκατακτητές του, δεν μπορεί να είναι άλλη παρά η ψήφος στη Χρυσή Αυγή.
Εστω και αν προκειται μοναχα για ψηφο διαμαρτυριας και όχι για συνειδητη πατριωτικη επιλογη.

Κι εδω που τα λέμε, στην υπόθεση Μενιδίου, η αριστερά ξεπερασε τον εαυτό της.
Συλλογιστείτε μοναχά ότι η "τιμωρία" των γύφτων, που έχουν καταντησει όλη την περιοχή μεταξύ Ασπροπύργου και Ζεφυρίου, ένα είδος φαρ ουέστ, ήταν να μπαινουν χωρις εξετασεις στην αστυνομια και να τους εγκριθουν καμια 20αριά νέα επιδόματα.
Δηλαδη, οι γυφτοι δεν χρειαζεται να καμουν απεργιες οπως οι συμβασιουχοι της ΠΟΕ ΟΤΑ, για να απομυζησουν το δημοσιο. Αρκει να βγουν και να πυροβολουν αδιακριτως στα περιξ της Ομονοίας, οπότε οι ροζ συμμοριτες μπορεί και να τους κόψουνε επίδομα σάντουϊτς...

Αυτή η σκανδαλώδης λαγνεία των αριστερών για οτιδήποτε είναι ευτελές, χυδαίο, πρόστυχο, άρρωστο, καταστροφικό, παράνομο, διαστροφικό και δεν συμμαζεύεται, φαίνεται ότι έχει αρχίσει να εξαντλεί την  υπομονή των άμεσων θυμάτων τους. Και φυσικα πρώτα θύματα των αριστερών ιδεοληψιών είναι οι ατυχείς κάτοικοι των περιοχών-αβάτων.



Το χειρότερο είναι οτι οι μενιδιάτες δεν περιορίστηκαν απλώς σε μερικές "ειρηνικές" διαδηλώσεις, που έτσι κι αλλιώς εξυπηρετούν μοναχά όσους απειλούν την κοινωνική ειρήνη.
Αντιθέτως προχώρησαν ένα βήμα παραπέρα [αυτό το βήμα που δεν έχουν τολμήσει να κάμουν άλλες κοινωνικές ομάδες] και πήραν την κατάσταση στα χέρια τους. Συγκεκριμένα, ίδρυσαν ομάδες κρούσης πολιτών και έδρασαν έτσι όπως θα μπορούσε να είχε δράσει η αστυνομία, εδώ και κάτι χρόνια.
Γνωρίζοντας τις ώρες που καταφθάνουν στο Μενίδι οι ορδές των ναρκομανών, για να αγοράσουν τη δόση τους από το προστατευόμενο πρεζομάρκετ της γυφτιάς, ακροβολίστηκαν στις στάσεις των λεωφορείων και με το που κατέφταναν οι φυσούνες, μπούκαραν μέσα.
- Εσύ, εσύ και εσύ, κάτω!
Με λίγα λόγια κατέβαζαν τα πρεζόνια από τα λεωφορεία και τα ξαναγύριζαν πίσω, εκεί από όπου ήρθαν. Δεν είναι δα και δυσκολο να ξεχωρίσεις ένα πρεζόνι από τη φάτσα του. Κι αφού δεν υπήρχαν πελάτες, δεν υπήρχαν και έμποροι.
Στις δύο πρώτες ημέρες το εμπόριο πρέζας είχε παραλύσει!
Κι αν τους άφηναν οι μπάτσοι, σε μια βδομάδα μέσα θα είχε καθαρίσει και όλο το Μενίδι.

Η εξουσία όμως είναι εδώ για να προστατεύει τα συμφέροντα των πρεζεμπόρων. Με το που άκουσαν οι ροζ συμμορίτες, πως τα αγαπημένα τους ρομανάκια, χάσανε μέσα από τα χέρια τους χιλιάδες εβρόπουλα, παρήγγειλαν ευθύς αμέσως στους υποταχτικούς τους στην αστυνομία, να χτυπήσει ανελέητα τους κατοίκους!
Και έτσι ξαναμπήκαν τα ΜΑΤ στο Μενίδι και ακροβολίστηκαν στις στάσεις των λεωφορείων, για να πλακώσουν τους φουκαράδες, που πάλευαν για την αξιοπρεπεια τους και τις ζωές τους, απέναντι στους άκρως εϋυπόληπτους κ.κ. τουρκόγυφτους, πρεζέμπορους και χασισέμπορους.
Και θα γινότανε ο κακός χαμός, ώστε να προστατευθούν τα συμφέροντα των κόκκινων πρεζεμπορων, αν καθώς φαίνεται, κάποιοι στην αστυνομία δεν έβλεπαν λίγο πιο καθαρά το ζητημα...

Διότι οι κάτοικοι αυτή τη φορά έδειχναν αποφασισμένοι και αν τους χτυπαγαν τα ΜΑΤ, προστατεύοντας ωμά τους επελαύνοντες ναρκομανείς, θα γίνονταν το σώου της αρκούδας.
Στο μεταξύ η κατάσταση είχε αρχίσει να ξεφεύγει από τον έλεγχο, με τους κρατικοδίαιτους μισθοφόρους του πρεζοκαθεστώτος [κάτι ΚΕΕΡΦΑΔΕΣ και λοιπους απλυτους] να προαναγγελλουν "αντιφασιστικη" συγκεντρωση στον Ασπροπυργο, ενω ο ίδιος ο δημαρχος Ασπροπυργου, έβγανε αγανακτισμενη ανακοινωση, οπου σχεδον κατηγορουσε ανοιχτα τους  γνωστους αναρχοαπλυτους για απροκάλυπτη υποκίνηση σε βία, κατά των κατοίκων!

Τις ίδιες ακριβως ημέρες, συνεβη και η φρικαλέα επίδειξη μεσαιωνικού σαδισμού, με την επίθεση στα γραφεία της Χρυσής Αυγης Ασπροπύργου, αλβανοαφγανοί και ημεδαποί δήμιοι, έσπασαν τα χέρια μιας χρυσαυγίτισσας με σφυριά και έστειλαν άλλους 3 ανθρωπους στα νοσοκομεία.
Η κατάσταση κόντευε να βγει εκτός ελέγχου...

Τελικά η αστυνομία στο Μενίδι αντέδρασε έξυπνα, αναλαμβάνοντας να κατεβάζει αυτή τα πρεζόνια από τα λεωφορεία, ώστε να μη χρειαστεί να το κάμουν οι κάτοικοι παίρνοντας τον νόμο στα χέρια τους κι έτσι η κατάσταση για λίγο καιρό δείχνει να ξεθυμαίνει. 
Φυσικά θα ξαναγίνουν τα ίδια, μόλις ξεχαστούν λιγάκι τα συμβάντα, μέσα στον Αύγουστο, αλλά οι ροζ συμμορίτες πιστεύουν πως κάτι θα βρουν πάλι για να ξεγελάσουν το πόπολο...



Όπως και να χει το πράγμα, τα γεγονότα στο Μενίδι φανέρωσαν πως υπάρχουν πια κάποιοι θύλακες πολιτών, που πραγματικά βρίσκονται στα πρόθυρα της τοπικής κοινωνικής εξέγερσης. Κι όταν συμβαίνει αυτό, οι μάζες είναι πρόθυμες να ακούσουν έναν γνήσιο επαναστατικό λόγο, που δεν τους τάζει βεβαίως διορισμούς αλλά τους υπόσχεται μια καλύτερη ζωή, μακριά από τη δουλοπρέπεια, την παραφροσύνη, την ψυχοσωματική αρρώστια, την οικονομική κατάρρευση και την αυξανόμενη απελπισία.
Και τέτοιον λόγο, στα πλαίσια της αναγέννησης του έθνους μας, μόνον η Χρυσή Αυγή εκφράζει τη σήμερον ημέραν - έστω και αν δεν της δίνεται η δυνατοτητα να τον επικοινωνήσει στις πλατιές μάζες. 

Πολύ σωστά λοιπόν έκριναν οι ρουφιάνοι [κόκκινοι και γαλάζιοι] του καθεστώτος, ότι πρέπει να κάμουν νόμο-τρόπο να φιμώσουν τις χρυσαυγίτικες λαλιές, από το μόνο μέσον επικοινωνίας, που δεν ελέγχουν ακόμα απολύτως [προς το παρόν]
Και πλακώσανε τα χαφιεδόπουλα, σαν κυβερνομπουλντόζες του διαδικτύου, να αναφέρουν, να μπλοκάρουν, να σβήνουν, οτιδήποτε κάμει λόγο για έθνος, για εθνική ανεξαρτησία, για αγώνα κατά της γενοκτονίας των Ελλήνων.
Ετσι κι εγώ έχασα ξαφνικά τους μισούς μου φίλους και φίλες στο φεησμπούκι.

Αλλα δεν στενοχωριέμαι και τόσο. Γιατί είμαι βέβαιος ότι θα τους ξαναβρω και θα με ξαναβρουν.
Ο ρουφιάνος στα πρώτα προφίλ χαίρεται, μετά όμως νιώθεις ολόγυρα να ανασαίνουνε καινούρια, σαν μικροί διαδικτυακοί φοίνικες, που ξαναγεννιούνται από τη στάχτη τους...
Αλλωστε εμείς οι χρυσαυγίτες έχουμε να πράξουμε πάρα πολλά ακόμα και είμαστε δραματικά λίγοι [αυτη τη στιγμη]
Δεν περισσευει λοιπον κανενας μας... 



Λευτέρης Πανούσης 

Δεν υπάρχουν σχόλια: