Σάββατο 16 Δεκεμβρίου 2017

Κραυγή αγωνίας από τους κατοίκους της πλατείας Βικτωρίας για την τραγική κατάσταση στην περιοχή


Όταν ακόμη και η έρευνα μιας κατεξοχήν καθεστωτικής εφημερίδας, όπως η «Καθημερινή», φανερώνει τα προβλήματα που παρουσιάζει το κέντρο της Αθήνας, καταλαβαίνει ο οποιοσδήποτε το όλο μέγεθος της τραγικής αυτής κατάστασης.

Παραθέτουμε ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από το κείμενο «Η γερασμένη πλατεία Βικτωρίας και οι… φυλές της», στο οποίο αναφέρονται τα εξής: «Από την Πατησίων έως την πλατεία, υπήρχε μια φαινομενική κανονικότητα. Φτάνοντας στην πλατεία, όμως, συνειδητοποιείς ότι χωρίζεται στην πάνω και στην κάτω. Στο πάνω μισό συναντάς την πολυκοσμία που προκαλεί ο σταθμός, αλλά και τα παρακείμενα καφέ, τα οποία έχουν αρκετή κίνηση. Το υπόλοιπο μισό της πλατείας είναι σαν είσοδος στη ζώνη του λυκόφωτος, που οδηγεί σε μια Αθήνα που σπάνια εικάζουν όσοι δεν ζουν σε εκείνη την περιοχή, μέχρι, δηλαδή, το ιστορικό Β΄ Γυμνάσιο Αρρένων («το οποίο δεν δίνει ακόμη ώθηση στην περιοχή», λένε κάτοικοι) και την Αχαρνών. Δεν είναι τα γκράφιτι, τα εγκαταλελειμμένα κτίρια, όσοι αναζητούν «θησαυρούς» στους κάδους απορριμμάτων, δεν είναι καν η βρωμιά που συναντά κάποιος, έτσι κι αλλιώς, σε όλους τους δρόμους της Αθήνας. Είναι ο μέσος όρος ηλικίας όσων ζουν, κυκλοφορούν και εργάζονται εκεί.

Κάτοικοι, τα στοιχεία των οποίων διαθέτει η «Κ», περιγράφουν μια γερασμένη πλατεία – το βλέπεις και μόνος σου. Οι νεαρές ηλικίες, εκείνες που ανέκαθεν αναδεικνύουν ή καταδικάζουν γειτονιές, δεν την επιλέγουν ως τόπο για να ζήσουν ή να «βγουν». Ακόμη και όσοι επισκέπτονται τα θέατρα της περιοχής είναι επισκέπτες για όσο διαρκεί η παράσταση – μετά, όπου φύγει φύγει. Αυτή η χρόνια εγκατάλειψη της πλατείας, μαζί με την παράδοσή της σε παντός είδους παράνομες και απάνθρωπες δοσοληψίες, όπως είναι το εμπόριο ψυχών και ναρκωτικών, την οδηγεί σε πλήρη απαξίωση. «Τη Χέυδεν και την Αριστοτέλους τις έχουμε ήδη “χάσει”, αλλά δεν φεύγουμε από εδώ μέχρι να μην έχουμε ψίχουλο να φάμε», λένε κάτοικοι και επαγγελματίες.

Και παρότι, ασφαλώς, κατοικείται από μικρο- και μεσοαστούς, που διαμένουν στα χαρακτηριστικά δείγματα της μεσοπολεμικής και μοντερνιστικής Αθήνας, οι μόνιμοι κάτοικοι δεν «χρησιμοποιούν» τη γειτονιά τους όταν το φως υποχωρήσει. Εκεί, στα σκοτάδια ή στα υποφωτισμένα δρομάκια, ξεκινούν τα καλά ριζωμένα πάρε-δώσε. «Κάθε φορά που ακούμε ότι εξαρθρώθηκε κύκλωμα διακίνησης ανθρώπων ή ναρκωτικών, βάζουμε στοίχημα ποιο από τα μαγαζιά θα κλείσει. Είμαστε τεράστιος κόμβος εδώ γύρω», μεταφέρουν κάτοικοι της πλατείας Βικτωρίας. Θα ήταν απλώς ένα αστειάκι, αλλά παραμένει μια σκοτεινή κατάσταση. «Πολλοί έχουν τεθεί σε κατ’ οίκον αυτοπεριορισμό, επειδή δεν μπορούν να αντικρίζουν αυτή την κατάσταση - τη Βικτώρια χωρισμένη στο πάνω μέρος της Αριστοτέλους και στο κάτω. Στην 3ης Σεπτεμβρίου κυκλοφορούν οι “γηγενείς” και στην Αριστοτέλους οι... επενδυτές, όπως τους λέμε».

Κάτοικοι και επιχειρηματίες, πάντως, παρά τα όσα περιγράφουν, επιμένουν ότι θα κάνουν ό,τι χρειάζεται ώστε να μην εξαπλωθεί η εγκληματικότητα. «Θα είχαμε γίνει Εξάρχεια αν εμείς οι ίδιοι δεν είχαμε αντιδράσει έγκαιρα με διαρκή ενόχληση των Αρχών». Τι ζητούν, όμως, επιμόνως; «Να ελεγχθεί εξονυχιστικά η νομιμότητα όλων των καταστημάτων, κάτι που δεν έχει συμβεί ως τώρα, να πάψουν να παραχωρούνται αλόγιστα διαμερίσματα και ολόκληρα κτίρια ως δομές σε αμφιβόλου προελεύσεως ΜΚΟ, ενώ οι τελευταίες είναι που πρέπει να περάσουν από την κρησάρα των Αρχών».

Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον η κραυγή αγωνίας των κατοίκων της πλατείας Βικτωρίας, όχι μόνο γιατί φανερώνουν το μέγεθος «κατάληψης» της περιοχής (η έκφραση «τη Χέυδεν και την Αριστοτέλους τις έχουμε ήδη “χάσει”» είναι χαρακτηριστική της κατάστασης που διέπει την περιοχή), αλλά και για τις καταγγελίες που κάνουν. α) Για το «κύκλωμα διακίνησης ανθρώπων ή ναρκωτικών», το οποίο παραπέμπει σε συγκεκριμένα «μαγαζιά» της περιοχής με συγκεκριμένους ιδιοκτήτες. β)Την αμφίβολη «νομιμότητα των καταστημάτων». γ) Το να παραχωρούνται «αλόγιστα διαμερίσματα και ολόκληρα κτίρια ως δομές σε αμφιβόλου προελεύσεως ΜΚΟ, ενώ οι τελευταίες είναι που πρέπει να περάσουν από την κρησάρα των Αρχών».

Με τον πλέον κατάλληλο τρόπο οι κάτοικοι της περιοχής περιγράφουν την τραγική κατάσταση που έχει κυριεύσει την περιοχή τους και η οποία φυσικά και δεν μπορεί να έχει την παραμικρή σχέση με την ψευδή εικόνα που παρουσιάζουν τόσο τα συστημικά ΜΜΕ (το συγκεκριμένο κείμενο είναι η εξαίρεση στον κανόνα) όσο και κάποιοι εξυπνακιστές «δικαιωματάκηδες», οι οποίοι αφού δίνουν βολικές συνεντεύξεις με «στημένες» φωτογραφήσεις για το κέντρο της Αθήνας, για λίγα λεπτά της ώρας, μετά αφήνουν την περιοχή στην μοίρα της και καταφεύγουν στην άνεση και την ασφάλεια πολλών χιλιομέτρων πιο πέρα…

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΣΤΟΡΑΣ



Δεν υπάρχουν σχόλια: