Πέμπτη, 1 Μαρτίου 2018

Η ΚΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΣΥΡΙΑ ΔΙΔΑΣΚΕΙ


Άρθρο του Απόστολου Καραΐσκου στην εφημερίδα «Εμπρός»

Δεν πρόκειται για ανέκδοτο, αλλά η επίθεση της Τουρκί­ας στην πόλη Αφρίν της Βό­ρειας Συρίας, ονομάσθηκε από τους Τούρκους, «Κλάδος Ελαίας». Ο δε επίσημα διακηρυγμένος στόχος αυ­τής της επίθεσης, υποτίθεται ότι εί­ναι η αποκατάσταση της νομιμότη­τας και της δημοκρατίας. Των δυο ίσως πιο βάναυσα κακοποιημένων εννοιών στο σύγχρονο κόσμου.

Για την ιστορία πάντως, το πρό­βλημα που προσπαθεί να «επιλύ­σει» η Τουρκία στο Αφρίν δεν το προκάλεσε η ίδια, είναι μια από τις αλυσιδωτές συγκρούσεις που επέφε­ρε η ξένη παρέμβαση στην περιοχή.

ΗΠΑ και ISIS

Ο «Κλάδος Ελαίας» είναι η τουρκική αντίδραση στο πρόβλημα που δημιούργησαν οι μεγάλες δυ­νάμεις της Δύσης με επικεφαλής τις σιωνιστοκρατούμενες ΗΠΑ, μετά την αποτυχημένη προσπάθεια ανατροπής του φιλορώσου Άσαντ από τον ISIS, το δημιούργημά τους.

Γιατί όταν ο ISIS απέτυχε και άρχισε να καταρρέει προδιαγρά­φοντας την παταγώδη αποτυχία του αμερικανικού σχεδίου ανατρο­πής του Άσαντ, οι ΗΠΑ αναγκά­στηκαν να αναδιπλωθούν και να προχωρήσουν στην εφαρμογή εναλλακτικών σχεδίων. Τα σχέδια όμως αυτά ενόχλησαν σφόδρα την Τουρκία με αποτέλεσμα την αντί­δρασή της.

Βάσει λοιπόν αυτών των εναλ­λακτικών σχεδίων, σε αρχική φάση οι ΗΠΑ και γενικώς οι δυτικές δυ­νάμεις, στράφηκαν μερικώς ενα­ντίον του πρώην συμμάχου τους, του ISIS, που έτσι κι αλλιώς κατέρ- ρεε υπό τη συντριπτική πίεση των κυβερνητικών και των ρωσικών δυνάμεων.

Πραγματοποιώντας κάποιους συμβολικούς αεροπορικούς βομ­βαρδισμούς αρχικά, επιχείρησαν να πείσουν την κοινή γνώμη ότι το «τέρας» δεν ήταν δικό τους και ό­τι αυτοί κάνουν ό,τι μπορούν για να το πολεμήσουν.

Παράλληλα, εντατικοποίησαν τον εξοπλισμό των Κούρδων της Βόρειας Συρίας, τους οποίους μα­ζί με τους σύριους αντικυβερνητι- κούς έστρεψαν εναντίον του ISIS. Υποσχόμενοι ως αντάλλαγμα στους μεν Κούρδους την μελλο­ντική στήριξη για την δημιουργία ανεξάρτητου κουρδικού κράτους, στους δε αντικαθεστωτικούς την μελλοντική διακυβέρνηση της Συ­ρίας, οψέποτε επιτευχθεί η ανα­τροπή Άσαντ.

Η επιχείρηση διάσπασης της Συρίας

Έτσι, με την θεαματική αποδυνά- μωση της απειλής του ISIS, η οποία επιταχύνθηκε σημαντικά από την αποτελεσματικότητα της κουρδικής παρέμβασης, άρχισε να διαφαίνεται η «ελέω» Αμερικής ανάδυση ενός Κουρδιστάν, η οποία φυσικά συνε­πάγεται την εδαφική συρρίκνωση του ζωτικού χώρου που ελέγχει ο Άσαντ. Ουσιαστικά δηλαδή άρχισε να διαφαίνεται μια διάσπαση της Συ­ρίας σε δυο κομμάτια. Ένα συριακό, ελεγχόμενο από τον φιλορώσο Άσαντ και ένα κουρδικό, ελεγχόμενο από τους φιλοαμερικανούς Κούρ­δους μαχητές και τις δυνάμεις της αντικυβερνητικής συμμαχίας.

Οι Ρώσοι αρχικά βολεύθηκαν από την καθοριστική συμμετοχή των Κούρδων στην καταστολή του ISIS, αλλά φυσικά η ιδέα της προσάρτη­σης ενός αναδυόμενου Κουρδιστάν στη σφαίρα επιρροής των Αμερικα­νών δεν τους άρεσε καθόλου.

Ο ρόλος του Ερντογάν

Μοιραία λοιπόν η ρωσική δυσα­ρέσκεια από την προοπτική δη­μιουργίας ενός «αμερικανόστρο- φου» Κουρδιστάν, βρήκε στο πρό­σωπο του Ερντογάν έναν απροσδό­κητο σύμμαχο. Έτσι ήρθαν σε συμ­φωνία μαζί του, αφήνοντας απρο­στάτευτο τον εναέριο χώρο του «εκ­κολαπτόμενου» Κουρδιστάν, συ­γκροτώντας ταυτόχρονα την επίγεια αντίδραση του Άσαντ στην τουρκι­κή εισβολή. Αυτό έδωσε στους Τούρκους όλη την άνεση να επέμ- βουν και να πλήξουν αποφασιστικά τους Κούρδους, θέτοντας σε κίνδυ­νο τα σχέδια των Αμερικανών.

Κάτω από αυτές τις εξελίξεις, οι Αμερικανοί, βλέποντας ότι πάνε για δεύτερη μεγάλη αποτυχία στη Συρία αναγκάσθηκαν να αλλάξουν εκ νέ­ου «γραμμή πλεύσης» και να έρ­θουν σε συμφωνία με τους Τούρ­κους, εγκαταλείποντας την στήριξη των Κούρδων.

Η νέα συμφωνία ΗΠΑ – Τουρκί­ας, η οποία σύντομα θα επικυρωθεί και κατά την επικείμενη επίσκεψη του ΥΠΕΞ των ΗΠΑ Τίλερσον στην Τουρκία, θα προβλέπει ότι οι ΗΠΑ θα διακόψουν μεν την παροχή βοή­θειας προς τους Κούρδους, υπό την προϋπόθεση όμως ότι οι Τούρκοι θα πάψουν να τους χτυπούν και θα πα­ραχωρήσουν τον έλεγχο της κουρδι­κής περιοχής στην ένοπλη «συριακή αντιπολίτευση». Οι Αμερικανοί έ­τσι εξασφαλίζουν και πάλι με αυτόν τον τρόπο την διχοτόμηση της Συρί­ας σε δυο κράτη, αλλά χωρίς αυτή την φορά το βόρειο κομμάτι να έχει την προοπτική δημιουργίας κουρδι­κού κράτους.

Στροφή των Κούρδων προς την Ρωσία;

Υπ’ αυτές τις συνθήκες η μοναδι­κή περίπτωση σωτηρίας για τους Κούρδους, που έχουν αφεθεί από τους Αμερικανούς βορά στον Ερ­ντογάν, είναι η εγκατάλειψη της συμμαχίας τους με τις ΗΠΑ και η τάχιστη γεωπολιτική στροφή προς την Ρωσία. Είναι η δύναμη που έχει αποδείξει ότι είναι το αφεντικό στην περιοχή και η μόνη δύναμη που μπορεί να βάλλει «φρένο» στους Τούρκους, επιβάλλοντας ζώνη απα­γόρευσης πτήσεων στα τουρκικά α­εροσκάφη στις περιοχές γύρω από το Αφρίν.

Μόνον οι Ρώσοι μπορούν να εξα­σφαλίσουν με την σύμφωνη γνώμη του Άσαντ ένα καθεστώς αυτονομί­ας του συριακού Κουρδιστάν, κρα­τώντας ζωντανό το όνειρό τους για την δημιουργία μιας αποκλειστικά δικής τους πατρίδας στο μέλλον. Οι τεράστιες απώλειες που έχουν υπο- στεί οι Κούρδοι από τους Τούρκους για την στήριξη των συμφερόντων των ΗΠΑκαι μάλιστα χωρίς κανένα δικό τους εθνικό όφελος, ίσως τους συνετίσουν.

Ωρα μεγάλων αποφάσεων και για την Ελλάδα

Πάντως η στυγνή εκμετάλλευσή τους από τις ΗΠΑ και η εν συνεχεία εγκατάλειψή τους στην εκδικητική μανία των Τούρκων, αποτελεί ένα ακόμη μνημείο αμοραλισμού των δυτικών μας «συμμάχων». Ενός αμοραλισμού ιδιαίτερα γνωστού σε εμάς τους Έλληνες που τον έχουμε γευτεί πολλές φορές και πολύ πιο έντονα στην πρόσφατη Ιστορία μας. Φαίνεται όμως πως τώρα είναι η ώρα των μεγάλων αποφάσεων για όλους μας, γιατί:

Πρώτον, η ανηθικότητα των δυ­νάμεων του δυτικού κόσμου και η αφερεγγυότητά τους στην τήρηση των δεσμεύσεών τους είναι ολοφά­νερη και απροκάλυπτη.

Δεύτερον, γιατί τα γεγονότα απο­καλύπτουν την προφανή αδυναμία των δυνάμεων της Δύσης να επι­βάλλουν την θέλησή τους και να πε­ριορίσουν τις ανερχόμενες νέες υπερδυνάμεις του πλανήτη.

Και τρίτον, γιατί γίνεται όλο και πιο φανερό ότι το διεθνές περιβάλ­λον είναι πλέον πολυπολικό.

Άρα η ένταξη ή η παραμονή σε συγκεκριμένους γεωπολιτικούς συ­νασπισμούς και συμμαχίες, που ή­ταν μια δικαιολογημένη επιλογή την εποχή του Ψυχρού Πολέμου για την αντιμετώπιση του κομμουνιστικού κινδύνου, είναι προφανώς μια παρω­χημένη επιλογή σήμερα. Η οποία μά­λιστα μπορεί να αποβεί και επικίνδυ­νη, όπως είδαμε και με την περίπτω­ση των Κούρδων.Το παράδειγμα των προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε σήμερα με τα Σκόπια στα πλαίσια λειτουργίας των Ευρωατλαντικών θεσμών, είναι χαρακτηριστικό.

Προ ολίγου καιρού άλλωστε, ο πρέσβης των ΗΠΑ επιχείρησε να τρομοκρατήσει τους Έλληνες, μι­λώντας για κινδύνους από την Τουρ­κία, η οποία υποτίθεται ότι δεν κα­τακτά την Ελλάδα γιατί την προ­στατεύει το ΝΑΤΟ. Πρόκειται για μια παμπάλαια τακτική, ιδιαιτέρως προσφιλή σε στοιχεία του υποκό­σμου, να δημιουργούν οι ίδιοι προ­βλήματα ασφάλειας και στην συνέ­χεια να πουλάνε προστασία.

Ο Ανδρέας Κάλβος δίνει την απά­ντηση:

καλύτερα, καλύτερα διασκορπι­σμένοι οι Έλληνες να τρέχωσι τον κόσμον

με εξαπλωμένην χείρα ψωμοζητούντες παρά προστάτας νάχωμεν.

Δεν υπάρχουν σχόλια: